تسلط بر استقرار قراردادهای اتریوم: حذف کدهای تکراری و فشردهسازی کد اولیه
این مقاله توضیح میدهد که چگونه با تمرکز بر تمایز بین کد اولیه (Initcode) و بایتکد مستقر شده (Deployed Bytecode)، استقرار قراردادهای اتریوم بهینه میشود. تکنیکهایی مانند درونخطیسازی سازنده، استفاده از متغیرهای تغییرناپذیر، کتابخانهها و الگوهای پروکسی برای به حداقل رساندن هزینههای گس استقرار و ردپای ذخیرهسازی حیاتی هستند.